Friday, December 23, 2016

നീയെങ്ങു പോയി ...

നിനവിലൊരായിരം കനവുമായ് ഞാനെത്തി,
എന്‍ പ്രീയ കാമുകി നീയെങ്ങു പോയി ...
നിന്നെത്തിരഞ്ഞെന്‍റെ കണ്ണിലിരുള്‍ കേറി
ഒന്നും പറയാതെ നീയെങ്ങു പോയി ...

കാത്ത് സൂക്ഷിച്ചോരാ സ്വപ്നങ്ങളെങ്ങു പോയ്‌
കാത്തിരിക്കാമെന്ന നിന്‍ വാക്കിതെങ്ങു പോയ്‌
കാതില്‍ ചിലക്കുന്ന നിന്‍ സ്വനമെങ്ങു പോയ്‌
ഞാന്‍ കണ്ണിലിരുള്‍ കേറി നില്‍ക്കയാണിപ്പോഴും..

പാതിയില്‍ നിര്‍ത്തിയ കനവുണ്ട് കയ്യില്‍
കനവിന് ചിറകായ് നീ അരികില്‍ വേണം
അറിയുക നീ സഖി നാം തീര്‍ത്ത കനവുകള്‍
വാനില്‍ പറക്കുവാന്‍ കാത്തിരിപ്പൂ ...

നീ നിന്ന ഇടമെവിടെ, കാണുവാനില്ലല്ലോ !!
നിന്‍ തോഴിയരുവിയുടെ ചിലമ്പലില്ലല്ലോ!!
വല്ലിയും, ചില്ലയും പൂവിട്ടു നിന്ന നിന്‍
പാവക മരതക ഉടയാട ആരെടുത്തു ?

പൂവിട്ട വല്ലിയില്‍ മധുരം നുണഞ്ഞവര്‍
ചില്ലയില്‍ തൂങ്ങും പഴങ്ങളടര്‍ത്തിയോര്‍
ഉള്ളിലൊളിപ്പിച്ച മധുരം തിരഞ്ഞവര്‍
പ്രീയേ നമ്മുടെ സ്നേഹിതരെങ്ങുപോയ്‌ ?

 നീ പോയ നേരത്ത് നിന്‍ ഓരത്ത് വന്നവര്‍
ഹൃദയം പൊടിഞ്ഞു കരഞ്ഞിരുന്നോ..?
പൂമലക്കുന്നേ നിന്നെക്കവര്‍ന്നവര്‍
ഹൃദയം കരിഞ്ഞവരായിരുന്നോ .?

അരുതെന്ന്‍ ചൊല്ലുവാന്‍ വന്നില്ലെയാരും
അലറി വിളിച്ചില്ലെ കണ്ടവരാരും
അവളെത്രപേര്‍ക്കിന്നലെ പൂമണമേകി
അത്രമേല്‍ സൌരഭ്യം എത്രപേര്‍ക്ക്...

കണീര്‍ വറ്റിയ രോദനമല്ലാതെ
പ്രീയേ നിനക്ക് ഞാനെന്ത് നല്‍കും.
കണ്ണടക്കില്ലിനി ഞാനൊരു നേരവും
മറ്റൊരു സഖിയേം കവരാതെ നോക്കും...
         
                                   *ബിബിന്‍ തമ്പി* 

No comments:

Post a Comment