ഒന്നുകിൽ നമുക്കെന്തെങ്കിലുംചെയ്യാം അല്ലെങ്കിൽ.....

അവൻ കൊടും കുറ്റവാളി,
അവനെ തൂക്കി കൊല്ലണം.
നീതിന്യായത്തിനു വിട്ടിരിക്കുന്നു!
അക്ഷണം തട്ടണമായിരുന്നു.

ഇനി ഇങ്ങനത്തെ ഒന്നുണ്ടായാൽ
ഞാനപ്പോഴേ വെട്ടും, തട്ടും.
അവനെ ഇങ്ങു വിട്ടു തരൂ..
ഞാനൊന്നവനെ കൊല്ലട്ടെ...

വാചകം കൊണ്ട് തട്ടുന്നവർ
എന്ത് ചെയ്‌തിത്രയും നാളിൽ?
വീട്ടിൽ, കൂട്ടിൽ, നാട്ടിൽ ,കാട്ടിൽ?
കാത്തിരിപ്പല്ലാതെ മറ്റെന്ത്?

ഓരോന്ന് കഴിയുമ്പോൾ
മറ്റൊന്നിനായി കാത്തിരിപ്പാണ്
വാചകം കൊണ്ട് യുദ്ധം
ചെയ്യുന്ന നമ്മളാം പൊതുജനം.

എവിടെപ്പോയി നാട്ടിലെ
ജാഗ്രതാ സമിതികൾ ?
എന്ത് കൊണ്ടില്ലാ നാട്ടിൽ
പെൺ കൂട്ടങ്ങൾ ?

എന്തുകൊണ്ടില്ല തലമുറ
കൂട്ടങ്ങൾ പരസ്പരമറിയുവാൻ?
എന്തുകൊണ്ടില്ല വീട്ടിൽ
പൊതുചർച്ചകൾ വട്ടത്തിൽ?

ഒരാൾ മൊബൈലിലേക്ക്,
ഒരാൾ സീരിയലിലേക്ക്
മറ്റൊരാൾ മദ്യത്തിലേക്കും
ബാക്കിയുള്ളവർ മാനത്തേക്കും.

നമ്മളോർക്കുക കുറ്റവാളികൾ
ജനിക്കുന്നത് മറ്റൊരാളുടെ
കൂരയിൽ മാത്രമല്ലെന്ന്
നമ്മുടെ മാളികയിലുമായേക്കാം.

അവസാനമായി,
നമ്മങ്ങൾ എന്നും നമ്മളുടെ
വീട്ടിൽ പോകാറുണ്ടായിരിക്കാം
എന്നാൽ വീട് കാണാറുണ്ടോ?

കൂടാറുണ്ടെന്നാൽ കൂട്ടരെ
ശരിക്കുമറിയാറുണ്ടോ?
നാട്ടിലിറങ്ങാറുണ്ടെന്നാൽ
നാടിനെയറിയാറുണ്ടോ?

ഒന്നുകിൽ നമുക്കെന്തെങ്കിലും
ചെയ്യാം നമ്മൾക്കുവേണ്ടി,
അല്ലെങ്കിൽ നമുക്ക്
കാത്തിരിക്കാം അടുത്തതിനായി...