കേരളത്തിന്റെ സാംസ്കാരിക തലത്തെ രണ്ടായിരത്തിന് മുമ്പും പിമ്പും എന്നു രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. എന്റെ ഓണാഘോഷങ്ങളും ഏതാണ്ട് അതു പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. അത് ആഗോള വത്കരണത്തിന്റെയോ, കമ്പോള വത്കരണത്തിന്റെയോ ഫലമായിരുന്നില്ല. എന്റെ കൗമാരത്തെ യൗവ്വനം ആക്രമിച്ചതിന്റെ ഫലമായിരുന്നു. കാരണം ഇന്നും എന്റെ നാട്ടിലെ സ്വന്തമായി മൊബൈൽ ഫോണില്ലാത്ത കുട്ടികൾ കിട്ടുന്ന ഇടവേളകൾ കാൽ പന്ത് കളിയും മറ്റുമായി തന്നെയാണ് സമയം പോക്കുന്നത്. കളികളിലെ വൈവിധ്യം കുറഞ്ഞു എന്നത് സമ്മതിക്കുന്നു. കിളിത്തട്ട്, ഡോങ്കി, മാടം കെട്ടിക്കളി, സാറ്റെ സീറ്റ്, കള്ളനും പോലീസും, പഴയ ചെരുപ്പ്, കപ്പക്കോൽ, കുടക്കമ്പി, എന്നിവയൊക്കെ ഉപയോഗിച്ച് വണ്ടി ഉണ്ടാക്കി കളികൾ, ഗോട്ടി(രാശിക്ക) കളി, ഉത്സവപ്പറമ്പിൽ നിന്നു വാങ്ങിയ ലെൻസ്, ഫിലിം റോൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് സിനിമ ഓടിക്കൽ, ബൾബിൽ വെള്ളം നിറച്ച് ലെൻസാക്കിയും ഉപയോഗിക്കുന്നു, അങ്ങനെ സാധ്യമായ ശാസ്ത്ര ങ്ങളൊക്കെ കളികളിൽ ലയിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു ഇതിനെല്ലാം പുറമെ കാൽ പന്തും, ക്രിക്കറ്റും കളികളുടെ ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ വൈവിധ്യങ്ങൾ മൊബൈൽ ഗെയിമുകൾ തട്ടിയെടുത്തു എന്നത് ഒരു സത്യം തന്നെയാണ്. വൈവിധ്യങ്ങളായ കളികളുടെ മേളയായി ഞങ്ങൾ വർഷാ വർഷം ഓണാഘോഷങ്ങൾ നടത്തതുന്നത് ആനന്ദകരമായി അനുഭവിക്കുന്നു.
ഇല കുമ്പിളാക്കി അന്ന് പൂക്കളം തീർക്കാൻ പറിച്ചു കൂട്ടിയിരുന്ന പൂക്കളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു വൈവിധ്യം. പൂക്കളം തീർക്കാൻ തയ്യാറാക്കുന്ന പൂത്തറകളിൽ വൈവിധ്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ കൂട്ടുകാർ തമ്മിൽ മത്സരമായിരുന്നു അക്കാലത്ത്. തുമ്പപ്പൂ, മുക്കുറ്റിപ്പൂ, അപ്പപ്പൂ, തൊട്ടാവാടിപ്പൂ, പല്ലുവേദനപ്പൂ, കാക്കപ്പൂ, വിവിധ ഇനം കൊങ്ങിണിപ്പൂവുകൾ, മത്തൻ,കുമ്പളം, വെള്ളരി എന്നിവയുടെ പൂവുകൾ, വേലിയിൽ വിളയുന്ന ചെമ്പരത്തി അതു തന്നെ എത്ര തരം, കാട്ടിലെ കൃഷ്ണ കിരീടം, പാടത്തും പറമ്പിലും, കാട്ടിലും ഒക്കെയായി അങ്ങനെ എത്ര തരം, അതിനും പുറമെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ വളരുന്ന കോസ്മസും, ബോൾസും, ബന്ദിയും, ജമന്ദിയും, മന്ദാരവും എന്നു വേണ്ട എത്ര തരം പൂക്കളായിരുന്നു പൂക്കളങ്ങളെ മോഡിപിടിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
ഈ കളികളും, കൂട്ടുകൂടലുകളും, പൂപറിക്കലും എല്ലാം നൽകിയ അനുഭവങ്ങളിലെ വൈവിധ്യവും നിസ്സാരമായിരുന്നില്ല. തികഞ്ഞ മടിയനായത് കൊണ്ടാകാം എഴുതാതെ പോയ ഓർമ്മകളും അനുഭവങ്ങളും എഴുതിയതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടിയാണ്.
യൗവ്വനമെന്ന കള്ളൻ എന്റെ കുട്ടിത്തം കവർന്നപ്പോൾ ഞാൻ പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറി. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ സന്ദര്ഭങ്ങളിലും താങ്ങായത്, കരുത്തായത് ആ അനുഭവങ്ങളിലെ വൈവിധ്യങ്ങളായിരുന്നു. പഴയ കാല കളികളിലേക്കും, കലകളിലേക്കും തിരികെപ്പോണം എന്നല്ല ബാല-കൗമാര കാല ഘട്ടത്തില് ഉണ്ടാകേണ്ട അനുഭവങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം നടക്കണം എന്നാണ്. അതിന് ആ പ്രായം കൂട്ടിലടക്കപ്പെട്ടതാകരുത്. ബാല-കൗമാര കാലത്ത് എന്നെ കൂട്ടിലിടാത്ത എന്റെ രക്ഷിതാക്കളും, സ്വീകരിച്ച സമൂഹവും, പ്രകൃതിയുമാണ് എന്റെ മനസ്സിലെ ആരാധനാ രൂപങ്ങൾ. കുട്ടിക്കാലത്ത് കൈവിട്ടത് പിന്നീട് നമുക്കൊരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാനാകില്ല.... നമുക്കും, നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്കും.......
ഇല കുമ്പിളാക്കി അന്ന് പൂക്കളം തീർക്കാൻ പറിച്ചു കൂട്ടിയിരുന്ന പൂക്കളിലും ഉണ്ടായിരുന്നു വൈവിധ്യം. പൂക്കളം തീർക്കാൻ തയ്യാറാക്കുന്ന പൂത്തറകളിൽ വൈവിധ്യം സൃഷ്ടിക്കാൻ കൂട്ടുകാർ തമ്മിൽ മത്സരമായിരുന്നു അക്കാലത്ത്. തുമ്പപ്പൂ, മുക്കുറ്റിപ്പൂ, അപ്പപ്പൂ, തൊട്ടാവാടിപ്പൂ, പല്ലുവേദനപ്പൂ, കാക്കപ്പൂ, വിവിധ ഇനം കൊങ്ങിണിപ്പൂവുകൾ, മത്തൻ,കുമ്പളം, വെള്ളരി എന്നിവയുടെ പൂവുകൾ, വേലിയിൽ വിളയുന്ന ചെമ്പരത്തി അതു തന്നെ എത്ര തരം, കാട്ടിലെ കൃഷ്ണ കിരീടം, പാടത്തും പറമ്പിലും, കാട്ടിലും ഒക്കെയായി അങ്ങനെ എത്ര തരം, അതിനും പുറമെ പൂന്തോട്ടത്തിൽ വളരുന്ന കോസ്മസും, ബോൾസും, ബന്ദിയും, ജമന്ദിയും, മന്ദാരവും എന്നു വേണ്ട എത്ര തരം പൂക്കളായിരുന്നു പൂക്കളങ്ങളെ മോഡിപിടിപ്പിച്ചിരുന്നത്.
ഈ കളികളും, കൂട്ടുകൂടലുകളും, പൂപറിക്കലും എല്ലാം നൽകിയ അനുഭവങ്ങളിലെ വൈവിധ്യവും നിസ്സാരമായിരുന്നില്ല. തികഞ്ഞ മടിയനായത് കൊണ്ടാകാം എഴുതാതെ പോയ ഓർമ്മകളും അനുഭവങ്ങളും എഴുതിയതിന്റെ എത്രയോ ഇരട്ടിയാണ്.
യൗവ്വനമെന്ന കള്ളൻ എന്റെ കുട്ടിത്തം കവർന്നപ്പോൾ ഞാൻ പുതിയ അനുഭവങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറി. ജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ സന്ദര്ഭങ്ങളിലും താങ്ങായത്, കരുത്തായത് ആ അനുഭവങ്ങളിലെ വൈവിധ്യങ്ങളായിരുന്നു. പഴയ കാല കളികളിലേക്കും, കലകളിലേക്കും തിരികെപ്പോണം എന്നല്ല ബാല-കൗമാര കാല ഘട്ടത്തില് ഉണ്ടാകേണ്ട അനുഭവങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം നടക്കണം എന്നാണ്. അതിന് ആ പ്രായം കൂട്ടിലടക്കപ്പെട്ടതാകരുത്. ബാല-കൗമാര കാലത്ത് എന്നെ കൂട്ടിലിടാത്ത എന്റെ രക്ഷിതാക്കളും, സ്വീകരിച്ച സമൂഹവും, പ്രകൃതിയുമാണ് എന്റെ മനസ്സിലെ ആരാധനാ രൂപങ്ങൾ. കുട്ടിക്കാലത്ത് കൈവിട്ടത് പിന്നീട് നമുക്കൊരിക്കലും തിരിച്ചെടുക്കാനാകില്ല.... നമുക്കും, നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്കും.......
No comments:
Post a Comment